Westerplatte: siedem dni obrony, które zmieniły historię
O godzinie 4:45 rano 1 września 1939 roku niemiecki pancernik szkolny Schleswig-Holstein oddał pierwsze salwy w kierunku Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte — moment powszechnie uznawany za początek II wojny światowej w Europie.
Nierówne siły
Około 210 polskich żołnierzy pod dowództwem majora Henryka Sucharskiego i kapitana Franciszka Dąbrowskiego broniło niewielkiego półwyspu przed okrętem wojennym, wsparciem lotniczym i oddziałami szturmowymi liczącymi łącznie kilka tysięcy żołnierzy niemieckich.
Siedem dni, nie dwanaście godzin
Niemieckie plany zakładały zdobycie składnicy w kilka godzin. Obrona przetrwała siedem dni, kapitulując dopiero 7 września — po wyczerpaniu amunicji, zaopatrzenia i możliwości dalszego oporu, a nie w wyniku przełamania linii obrony.
Symboliczne znaczenie dla powojennej pamięci
Westerplatte stało się jednym z najważniejszych miejsc pamięci narodowej w Polsce — punktem obowiązkowym na trasie oficjalnych wizyt państwowych i corocznych obchodów rocznicy wybuchu wojny.
Ten artykuł jest częścią klastra II wojna światowa.